21 maart 1995. Narcissen zingen het uit, lammetjes trappelen met hun versgeboren hoefjes, de dauw ligt een uurtje langer op het gras te schitteren in de zon: Iris is geboren! Een lentekind in hart en nieren. 

​

Na een aantal omzwervingen komt ze in 2019 terecht op de Koningstheateracademie in Den Bosch. Hier gooit ze zichzelf in de wereld van het cabaret en de kleinkunst, met een focus op zang, spel, en improviserend maken. Ze neemt in de verschillende projecten een leidende, productionele rol aan, waar ze vanaf 2022 ook haar geld mee gaat verdienen, zowel binnen als buiten de academie. In 2023 studeert ze af met haar voorstelling ‘WAAR HANG IK ZE OP DAN’. 

 

Iris brengt mensen en dingen samen - want samen kunnen we verandering teweeg brengen. Haar doel op het podium is dan ook vooral om iedereen in het publiek te laten voelen dat ze onderdeel zijn van een groep. Dat ze daar stiekem een feministisch en duurzaamheidsgericht randje aan geeft is mooie bijvangst. 

 

Inmiddels in Iris terug in Utrecht, waar ze haar makerschap aan het ontwikkelen is. Het theater, in de breedste zin van het woord, is haar arena. In een wereld waarin kapotte (kapitalistische, polariserende, discriminerende) systemen ons steeds verder uit elkaar drijven, wil Iris, met theatraliteit, verbeelding en humor als vorm, ons iets dichter bij elkaar brengen. En bloemen. Er zijn altijd bloemen. Toch nog altijd dat lentekind.